Ik mis je zo.

 Liefje,

Indien ik je dragen kon over al die diepe grachten van gesukkel en je angsten heen. 

Dan droeg ik je, uren en dagen lang.

Indien ik de woorden kende, om antwoord te geven op je duizend vragen over leven, over jezelf, over liefhebben en gelukkig worden.

Dan praatte ik met je, uren en dagen lang.

Indien ik rust en vrede kon planten door geduldig te wachten en te hopen tot het zaad van de vrede in je openbrak. 

Dan wachtte ik uren en dagen lang.

Indien ik genezen kon al wat in je hart omgaat aan onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet.

Dan bleef ik naast je staan, uren en dagen lang.

Maar ik ben niet groter of sterker dan jij, en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel. 

Ik ging samen met je op weg, met veel liefde, uren en dagen lang. 

Ik was er voor je. 

Je hoefde nooit alleen te vechten, of te huilen. 

Ik was er voor je. 

Voor uren en dagen lang.

De tijd haalde ons in. 

Het noodlot sloeg toe. 

Plots en onverwacht was je er niet meer. 

Ik put troost uit het feit dat je het niet hebt beseft. 

Dat ik bij je was toen je hart het begaf. 

Ik ben direct gestart met reanimeren maar helaas kon ik je niet meer helpen. .

Liefje, ik mis je zo .