Muzofolio

  Deze les gaf ik op 12 januari 2023 in  mijn klas.  Ik geef les aan 16 leerlingen in het tweede leerjaar.  Iedereen krijgt een tekenblad A4.  Teken de eerste letter van de naam van de leerling op het blad.  Elke leerling kleurt de letter in zoals hij/zij zelf wil. Ze kleuren ook de achtergrond. De letter en ook alle details omlijnen ze met een fineliner. Zorg dat de letter en de achtergrond zo van elkaar te onderscheiden zijn, dat de letter goed 'naar voren' komt.

Strofe 1: Steffi zingt . Een lach, een groet, een blij gezicht. Een vogel zwevend naar het licht. Oh het lijkt zo gewoon maar het is toch een wonder. Ellen en Haike ondersteunen de woorden met gebaren ( grootse gebaren zodat het uitnodigend werkt) : lach: wij toveren een lach op onze snoet, groet, blij gezicht ( foto kindje), vogel Strofe 2: Haike zingt. Een kind dat lacht en naar je zwaait. Een fietser die de hoek omdraait. Oh het lijkt zo gewoon maar het is toch een wonder. Het leven gaat zo snel voorbij. Dat geld voor jou maar ook voor mij. Ellen en Steffi ondersteunen met gebaren: kind dat lacht (foto kindjes) zwaaien, fietser (fietshelm) Refrein 1: samen zingen Oh laat de zon in je hart. Ze schijnt toch voor iedereen. Geniet van het leven. Want het duurt toch maar even. Oh laat de zon in je hart. Ze schijnt toch voor iedereen. Geniet van het leven. Want het duurt toch maar even. Gebaar: Zon op hart kleven, geniet van het leven (afbeelding 1) Strofe 3...

  Liefje, Indien ik je dragen kon over al die diepe grachten van gesukkel en je angsten heen.  Dan droeg ik je, uren en dagen lang. Indien ik de woorden kende, om antwoord te geven op je duizend vragen over leven, over jezelf, over liefhebben en gelukkig worden. Dan praatte ik met je, uren en dagen lang. Indien ik rust en vrede kon planten door geduldig te wachten en te hopen tot het zaad van de vrede in je openbrak.  Dan wachtte ik uren en dagen lang. Indien ik genezen kon al wat in je hart omgaat aan onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet. Dan bleef ik naast je staan, uren en dagen lang. Maar ik ben niet groter of sterker dan jij, en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel.  Ik ging samen met je op weg, met veel liefde, uren en dagen lang.  Ik was er voor je.  Je hoefde nooit alleen te vechten, of te huilen.  Ik was er voor je.  Voor uren en dagen lang. De tijd haalde ons in.  Het noodlot sloeg toe.  Plots en onverwacht was je...

 2022 Het jaar dat ik jou ontmoet heb. Het jaar dat ik weer leerde genieten van het leven. Het jaar dat ik samen met jou genoten heb van kleine en grote dingen.  Het jaar dat ik veel te snel afscheid van jou moest nemen.  Een jaar dat ik heel snel zou willen vergeten,  maar ook een jaar dat ik tegelijkertijd  nooit zou willen vergeten. Ik mis je zo.