Herinneringen
Domein muziek
Muziek is een constante in mijn
leven. Jammer genoeg speel ik geen instrument. Het muzikale talent ontbrak in
mijn familie. Mijn ouders deden ook geen moeite om mijn interesse hierin aan te
wakkeren of mijn muzische vaardigheden te ontwikkelen. Een gemiste kans? Wie
zal het zeggen.
Dagelijks luister ik naar muziek.
Ik kan echt genieten van een avondje chill in de zetel en ondertussen muziek
laten afspelen. Ik hou van de totale beleving en kijk dan ook vaak via you tube
naar bands die hun nummers spelen. Het zal je dan ook niet verbazen dat ik
graag een festival, concert, … meepik.
Meezingen uit volle borst …. Ja,
uiteraard. Toonvast en zuiver? Nee. Geniet ik en kan ik er helemaal in opgaan?
Zeker en vast. Zingen doe ik echt graag maar vooral met
vrienden, in de auto wanneer ik alleen ben, of samen met de kinderen zing
ik ook vaak.
In dit deel van muzische vorming wil ik mijn grenzen verleggen,
mijn schroom waardoor ik geremder ben, opzij schuiven. Ik wil een lied
enthousiast zingen, waardoor anderen aangestoken worden om mee te zingen. Ik
wil leren hoe je een klasgroep waarin er diverse karaktertjes zitten, kan
meenemen in je enthousiasme.
Ik herinner me de lessen muziek in de lagere school vooral als
een les waarin er heel statisch een lied werd aangeleerd. Dat je dan, oh
horror, vooraan in je eentje mocht zingen. En je kreeg er dan nog een cijfer
voor dat uiteraard op je rapport kwam. Dit wil ik als juf zeker anders
aanpakken. De docente heeft mij alvast geënthousiasmeerd om moeite te doen en
stappen te zetten.
Domein beeldende.
Het domein beeld is helemaal mijn dada. Je verstand even op “nul”
zetten, je laten leiden door je gevoel, …. Dat was in mijn kindertijd wel
anders. Vroeger, op school, waren het primaire
tekeningen of knutselwerkjes die werden gemaakt. Het eindresultaat was
belangrijker dan het creatieve proces. Je reinste nachtmerrie toch. Nog steeds
zijn er leerkrachten die op het einde van de rit heel wat tijd steken om een
knutselwerk er te laten uitzien zoals zij het voor ogen hadden. Dan krijg je in
de klas werkjes te zien die er bijna allemaal hetzelfde uitzien.
Tijdens de lessen beeld leer ik nieuwe technieken kennen,
waarin ik me verder kan ontplooien.
Ik ben graag creatief bezig. Vanuit mijn passie om dingen te creëren
, ontstond mijn eigen kinderkledingmerk. Awash zag in 2016 het levenslicht.
Awash biedt ouders van kinderen tussen 0 en 10 jaar
handgemaakte Belgische kinderkleding aan met
knotsgekke prints. Awash is meer dan een kinderkledingmerk. Het is een
verhaal, een passie. Elk kledingstuk dat je bij Awash koopt is 100% duurzaam,
handgemaakt in België én steunt de Ethiopische bevolking. Ik naaide al een
aantal jaar en maakte vooral kleding en accessoires voor mezelf, kleding al dan niet als kadootje
voor kindjes van familie en vrienden. Na een tijdje kreeg ik ook bestellingen
van vrienden van vrienden of van vrienden van familie. . In 2014 kwam onze
Ethiopische adoptiezoon na een lange procedure eindelijk thuis. Zijn kleerkast
bestond voor ¾ uit handgemaakte kleertjes door mezelf. Dat vond ik de max.
Het idee rijpte meer en meer dat het fantastisch zou zijn om
met mijn passie iets te gaan doen. Ook mensen uit mijn omgeving gaven deze
feedback. Awash ontstond als een wilde droom. Maar stilaan kreeg mijn
droom meer vorm en kleur en heerlijke patronen. Intussen staat Awash
voor ecologische, hippe, Belgische kinderkleding waar je warm van wordt. Awash
dat is dus Ellen Spanhove, een ambitieuze single mom , dol op kinderkleren en
vooral op haar zoontje Yonatan en zijn
pleegbroertje.
6 jaar geleden was ik dus op zoek naar een naam voor mijn
kinderkledingmerk en liet ik me inspireren door Yonatan zijn geboorteplek: de
Ethiopische stad Awash.
In een stad dichtbij Awash - het geboortedorp van mijn
Ethiopische zoon - richtte de Leuvense
Johan de vzw Let Us Change op. Zijn tehuizen bieden een veilige, warme thuis
aan kinderen zonder kansen. Maar LUC steunt ook gevangeniskinderen, kwetsbare
gezinnen in de regio en het zet kansarme mensen aan het werk. Sinds mei
2020 gaat er per aankoop bij Awash 2
euro naar deze vzw.
De skill die ervoor zorgde dat ik mijn businessidee kon bedenken en mijn onderneming kon lanceren , was dat ik kon naaien, een doorzetter ben en niet vies ben van een uitdaging. Voor de rest had ik er enorm veel zin in, ik weet wat ik wil en ga er dan ook voor. Dat ondernemen niet zonder slag of stoot gaat , daar ging ik van uit. Maar moeilijk gaat ook en uit je fouten kan je leren. En opgeven staat niet in mijn woordenboek. Voor alles is er wel een oplossing met tijd en boterhammen. Ondernemen is het podium pakken en je goesting doen, niets moet.
Het domein dans
Ik ben als kind nooit naar de dansschool geweest of heb nooit
ergens danslessen gevolgd. Toch hou ik ontzettend veel van dansen. Op een
feestje kan je me dan ook vaak bij de eersten op de dansvloer vinden. Dansen
zorgt voor verbinding, interactie tussen mensen. Je laten meevoeren door de
muziek, geweldig toch? Dansen zorgt ervoor dat ik ontspan, een om manier om me
uit te leven, Het maakt me blij en geeft me energie.
Ook binnen het gezin is dansen heel aanwezig. De oudste, mijn Ethiopische parel, gaat al sinds zijn 4 jaar naar de dansschool. Hij proefde al van diverse stijlen: ballet, hip hop, jazz, musical, hedendaagse dans, clipdans. Nu is hij tien jaar en volgt nog steeds musical lessen. Clipdans kan hij niet combineren met zijn andere passie: paardrijden. De uren vallen op hetzelfde moment. Mijn vierjarige gooit ook graag eens zijn beentjes los. Thuis wordt er door hen beiden heel veel gedanst. En ook ik doe regelmatig mee. Geweldig vinden mijn twee zonen het. En ook ik geniet van de connectie, de interactie met hen.
Het domein woord
In de lagere school herinner ik me vooral het schrijven van
opstellen. Heerlijk vond ik dit. Je fantasie de vrije loop laten. Woorden die
uit je pen rollen. Woorden die op hun beurt een zin vormen. Zinnen die
uiteindelijk een verhaal vertellen.
Gedichtjes schrijven of een limerick of een elfje, … voor
sommige kinderen was het een heus karwei maar ik leefde helemaal op.
Nog steeds merk ik dat binnen het onderwijs drama niet vaak
aan bod komt. Muzische opvoeding bestaat vooral uit de domeinen beeldende,
woord en muziek ( en dan vaak zingen) .
Ik wil dan ook graag andere spelvormen binnen dit domein
verkennen en me erin verdiepen zodat ik het als leerkracht kan aanbieden.
Hierbij denk ik aan rollenspel, tableau vivant, poppenkast, verhalen vertellen, pantomime, improvisatie, ...
Muzische opvoeding is voor mij: bezig zijn op een creatieve manie, met je hoofd, je handen en je hart. Waarbij je out of the box durft te denken. Je durft open stellen om dingen, activiteiten uit te proberen die buiten je comfortzone liggen. Door het volgen van de lessen wil ik mezelf nog beter leren kennen en ook mijn mogelijkheden. En ondervinden dat mijn mogelijkheden soms meer stretch hebben dan ik in eerste instantie dacht.
Reacties
Een reactie posten